Over Hans Stapel

Na een vijfjarige kunstschildersopleiding op De Werkschuit te De Bilt is Hans in 1996 zelfstandig bij het schilderscollectief Austerlitz gaan schilderen.

Hans werkt met acrylverf. Als schilder richt zich met zijn schilderijen (panelen en doeken) hoofdzakelijk op abstracte kunst, vanwege de vrijheid die deze kunstvorm biedt en omdat het er bij hem niet om gaat wat er is afgebeeld maar hoe dit is gebeurd.

Hans gebruikt aardetinten, organische lijnen en -vormen, en combinaties van materialen.

Een deel van zijn werken over het ontstaan van het leven en de toekomst van de wereld komen tot stand door Bijbelse inspiratie.

Oorsprong van het leven

Uitgelicht

Oorsprong van het leven
Het schilderij ademt een sfeer van een bijna koninklijke, kleurrijke boodschap uit. Uit de gouden oorsprong ontwikkelt zich als het ware nieuw pril leven wat als tastbare, dunne draden nog maar net uit deze ‘gouden’ oorsprong ontstaan is. Langzaam ontslaapt de morgenstond waarbij het morgenlicht de eerste rode kleurtonen verspreidt en de duisternis doet verkleuren naar een nieuwe gouden toekomst. De spanning blijft zichtbaar. Zien we de bijna bloedrode nieuwe morgen of is er dankzij het bloed een nieuwe morgen?

Oude, vervallen kerk

Driedimensionaal schilderij – gemengde technieken

Stof bedekt de eens met goud overtrokken ornamenten. Is dat voelbaar of is dat geestelijk? Is de glorie van weleer verdwenen?
Ps. 26:6 Ik zal mijn handen in onschuld wassen, een rondgang maken om uw altaar, HEER, 7 om een loflied aan te heffen en van uw wonderen te verhalen. 8 HEER, het huis waar u woont heb ik lief, de plaats waar uw glorie verblijft.
Ondanks aards verval ontluikt (door het raam) weer nieuw geestelijk leven als teken van vernieuwing en herstel.

Oude, vervallen kerk
Souvenir

Met dit schilderij wint Hans in 2002 de derde prijs van “het Talenspalet”, teken- en schildersprijs.

60 x 60 cm

Particulier bezit

Souvenir

Een gedicht van: Gerrit Komrij

Het huis waarin ik zo lang heb gewoond
Woont ook in mij. De fiere gevel die
Zich aan de straatkant scherp aftekent troont
Daarboven met dezelfde acribie.

Daarboven in mijn hoofd. De lange gangen
Vol schemering en half-gedoofde stappen
Doorsnijden hersenen en huis, behangen
Met kille doeken en met lampenkappen.

Het zolderraam dat oorverdovend beeft
Wanneer een vrachtauto passeert, ziet uit
Op een verlaten park. Erover zweeft
Het geruis van een oud feest, zonder geluid.